Humanitas Onder Dak
waar mensen tellen.
Vrijwilligers gevraagd!
Heeft u interesse om vrijwilligerswerk bij ons te doen? We hebben altijd behoefte aan mensen die ons willen en kunnen ondersteunen, bel 050 318 03 30 of stuur een e-mail aan info.locatiegroningen@humod.nl.
Hieronder vindt u het verhaal van Roos, een van onze medewerksters. Hiermee kunt u een indruk krijgen van het werk waarmee u ons kunt ondersteunen.
Roos Groen in't Veld: als een vis in het water bij ‘t Dammetje
Roos heeft een bijzondere positie bij werkplaats ’t Dammetje van Humanitas Onder Dak in Groningen. Ze helpt er niet alleen de deelnemers met raad en daad, maar wordt er ook zelf mee geholpen. De 32-jarige goedlachse Groningse werkt bij ’t Dammetje via de afdeling WeerWerk van Sociale Zaken en Werk (SOZAWE) van de gemeente Groningen.
Als een vis in het water voelt Roos zich bij ’t Dammetje. Sinds eind
vorig jaar is ze er aan de slag. Na een jaar werkloosheid wilde ze dolgraag
weer aan het werk. Niet dat ze stil had gezeten. Integendeel. Roos deed
drie dagen per week vrijwilligerswerk bij het Open Hof in Groningen, een
dagopvang voor dak- en thuislozen. Maar een betaalde baan bleef het ideaal.
Ze stapte zelf op WeerWerk af en werkte zo aan haar toekomst. Na een
stage van drie maanden bleek ze zo gemotiveerd dat een contract voor een half
jaar volgde. In die tijd moet ze wel blijven solliciteren. Ze kan deze
ervaring mooi bijschrijven op haar cv, waarop onder meer al een baan bij de
Noorderbrug (voor mensen met een lichamelijke beperking), bij het RIBW, de
verslavingszorg en een project voor straatprostituees staan.
Ze
heeft hart voor de doelgroep van Humanitas Onder Dak. ‘Ik hou ervan om
een praatje met de deelnemers te maken, te helpen met administratieve zaken,
een vertrouwensband te krijgen. Het levert veel voldoening op. Met deze groep
heb ik een goed fingerspitzengefühl en dat had ik met bijvoorbeeld
gehandicapten niet. Ik hou van de vaak lekker nonchalante houding, de vrijheid
die de mensen uitstralen. Met een praatje kom je er vaak wel achter waar mensen
mee zitten.’
De deelnemers aan ’t Dammetje komen
bijvoorbeeld net uit detentie of moeten een taakstraf vervullen. Of het is
belangrijk dat ze, voor ze op zoek gaan naar een reguliere baan, weer een
werkritme opbouwen. Dat betekent in de praktijk dat Roos ’s morgens nog
wel eens de telefoon moet pakken om deelnemers wakker te bellen. Als ze dan
binnen zijn, is het een kwestie van motiveren en gemotiveerd houden. Bij de
een is dat gemakkelijker dan bij de ander. ‘Je hebt mensen voor wie het
goed en nodig is een zinvolle dagbesteding te hebben en er zijn mensen die
ècht willen.’ Daarnaast is het belangrijk te letten op schijnbaar
kleine zaken: staan er geen kopjes koffie op ‘gevaarlijke’ plekken
op de werktafel, zijn de mobieltjes uitgezet.
Met de cliënten
samen wordt in ’t Dammetje een stappenplan gemaakt om het leven weer op
de rit te zetten. Roos kijkt met de cliënten op het internet naar
vacatures en helpt met het opschrijven van een cv. Zo zijn er al twee mensen
terechtgekomen bij een bedrijf dat aquariumbenodigdheden levert en ook een
deel van de inpakwerkzaamheden bij Humanitas laat doen.
Motivatie
is het belangrijkst, weet Roos - daar is ze zelf het bewijs van. ‘Mensen
moeten wìllen. Als cliënten niet willen, is het moeilijk er toch
energie in te steken. Je kunt kijken of je iets anders aan kunt bieden:
houtbewerking in plaats van productiewerk, bijvoorbeeld. Soms moet je alles
uit de kast halen.’
We hebben hier mensen van heel
verschillende achtergronden: Turks, Afrikaans, van alles. Het is mooi om te
zien dat op de werkvloer zoveel onderling contact is. Er wordt veel gelachen,
veel gekletst. Ik probeer open te staan, ben een sociaal mens. Ik probeer niet
bovenop de mensen te zitten, dring me niet op. Ik sta naast cliënten, niet
erboven. Je moet je nooit meer voelen. Maar tegelijk moet ik wel de taken
uitdelen. Gelukkig maak ik gemakkelijk contact en is dit gewoon een hartstikke
leuke doelgroep.’